Voor vragen, opmerkingen, klachten en/of de groeten doen kunt u hier terecht:
© 2023 Partij voor Betaalbaar Leven
16. Laat de Wallen de Wallen & Nee tegen het EC!
Volgens de Partij voor Betaalbaar Leven is er voldoende bestaande wetgeving om de overlast van vooral bezoekers van de Wallen aan te pakken. Die wetgeving wordt echter onvoldoende toegepast.
Het verplaatsen van de overlast naar Amsterdam Zuid is geen oplossing. Een meerderheid van de bewoners van Zuid is tegen. Ook veel sekswerkers zijn tegen. Zij vrezen voor hun veiligheid wanneer zij, meer uit het zicht van de stad, moeten werken. Door de opzet van het EC is de sociale controle immers veel kleiner.
De volledige stadsdeelraadscommissie van Amsterdam Zuid heeft zich uitgesproken als tegenstander. Toch was geen enkel commissielid bereid om een duidelijk politiek signaal af te geven aan de eigen partij in het college. Bijvoorbeeld door uit de coalitie te stappen als de plannen alsnog worden doorgezet.
D66 heeft het EC inmiddels uit haar verkiezingsprogramma geschrapt. Naar onze inschatting is dat gedaan om electorale redenen. Als de politieke wind draait kan het voorstel net zo makkelijk weer terugkeren.
De Partij voor Betaalbaar Leven is en blijft faliekant tegen.
Deze tekst wordt nog verder aangepast en uitgebreid. Dit is in grote lijnen ons standpunt.
| Naam | Meijer |
| Voornaam | Wessel |
| Geboren | 26 december 1959 te Amsterdam |
| Geslacht | Man |
| Beroep | Sinds 1987 tot nu Inspecteur kwaliteit van uitvoering werkzaamheden uit naam van de opdrachtgevers in de energiesector, e.e.a. voorheen afgewisseld met aannemersklussen in Amsterdam zoals het volledig verbouwen en renoveren van appartementen en het uitvoeren van alle bijbehorende werkzaamheden. |
| Hobby’s | Elektronische muziek maken, drums en percussie spelen, video editing, vormgeving, websites maken, rijden met- en sleutelen aan klassieke motoren en auto’s. |
| Extra interesses | Politiek en samenleving, beeldende kunst, interieurdesign, sport. |
Hier moet de tekst nog komen
Blablablbalbalblablablbalbalblablablbalbalblablablbalbalbla
blablbalbalblablablbalbalblablablbalbalblablablbalbalblablablbalbalblabla
balbalblablablbalbalbla
15. Gezinnen en jeugd
Veilig opgroeien, normaal leven, ruimte om te wonen, spelen en groeien.
Amsterdam moet een stad blijven waar gezinnen kunnen blijven wonen. Dat betekent betaalbare woningen, veilige schoolroutes en voldoende speelruimte in de buurt.
Sport en activiteiten voor jongeren helpen overlast voorkomen en kansen vergroten. Wij willen voorkomen dat gezinnen de stad verlaten door stijgende kosten of woningdruk. Een normaal gezinsleven mag geen luxe worden.
14. Toerisme dat werkt voor bewoners:
Een leefbare stad voor de bewoners staat voorop. Bezoekers zijn welkom, maar de stad is in de eerste plaats van de bewoners, dus: leefbaarheid eerst, economie in balans want inkomsten en werkgelegenheid zijn ook van essentieel belang voor Amsterdam.
Grote bezoekersstromen zorgen voor drukte, overlast en extra druk op woningen en voorzieningen. Dat vraagt om duidelijke regels en stevige handhaving. Wij vinden dat dezelfde maatstaf moet gelden voor álle vormen van instroom die druk leggen op de stad. Of het nu gaat om toeristen die komen en weer gaan, arbeidsmigratie of andere instroom: leefbaarheid en woningbeschikbaarheid gaan vóór groei.
Wij willen:
• gerichte spreiding van bezoekers
• harde handhaving op overlast
• bescherming van woonruimte tegen verdringing
• transparantie over de totale druk op de stad, ongeacht de herkomst
Eerlijke bijdrage aan de stad
De opbrengsten uit toeristenbelasting moeten zichtbaar terugvloeien naar de wijken voor schoonmaak, veiligheid en beheer van de openbare ruimte.
Wie verdient aan de stad, draagt ook evenredig bij aan de leefbaarheid ervan.
13. Zorg en welzijn
Wijkzorg, ouderen en GGZ-keten op orde
Lijsttrekker Wessel Meijer is een kleine 3 jaar mantelzorger geweest en heeft de wirwar aan regels en voorzieningen in de praktijk meegemaakt, dat moet en kan echt anders. Om te beginnen: in plaats van nog meer coaches en consultants gewoon meer mensen op de werkvloer.
Wij willen dat inwoners snel en zonder onnodige regels de juiste hulp krijgen. Mantelzorgers verdienen praktische steun in plaats van extra papierwerk. De WMO en jeugdzorg moet minder bureaucratisch en meer op gezond verstand functioneren. Goede zorg begint in de buurt.
Verwardheid
Overlast door verwarde personen vraagt om een realistische aanpak: zorg waar het kan, handhaving waar het moet en voldoende opvang om escalatie te voorkomen. Veiligheid en zorg horen samen te werken, niet langs elkaar heen.
12. Overal contant kunnen betalen
De Partij voor Betaalbaar Leven vindt dat contant betalen overal moet kunnen. Contant geld opnemen moet ook makkelijk en veilig zijn, daarom pleiten wij voor een ruim aanbod van pinautomaten op binnenlocaties, liefst bankkantoren.
Overzicht en privacy
Contante betalingen zijn geliefd bij ouderen en beschermen niet alleen de privacy, maar maken het ook makkelijker om het overzicht te behouden op uitgaven, hetgeen nogal eens moeilijk blijkt voor hen die zijn opgegroeid met “plastic geld” zoals betalen met bankpasjes en creditcards ook wel wordt genoemd, of zelfs dat niet gebruiken maar hun telefoon langs de scanner zwaaien. Juist het fysieke contact met contant geld, de hoeveelheid “flapjes” en het gewicht van de munten die merkbaar vermindert is een handig en concreet middel om grip op de uitgaven te houden en dat is helaas hard nodig omdat jongeren steeds vaker en dieper in de schulden raken door het gemak van ongrijpbare en afstandelijke digitale betalingen.
11. Amsterdammers kiezen de burgemeester
De huidige gang van zaken:
In Nederland wordt een burgemeester, op voordracht van de gemeenteraad, benoemd door de Koning en de minister van Binnenlandse Zaken voor een periode van zes jaar. De gemeenteraad stelt een profielschets op. Een vertrouwenscommissie selecteert kandidaten. Vervolgens volgt de minister meestal de aanbeveling van de raad.
De Partij voor Betaalbaar Leven vindt deze gang van zaken “niet meer van deze tijd” om er maar eens een populair onzinargument tegenaan te gooien. Wat is dan wél een goed argument? Dat is simpel: het systeem is niet democratisch en de termijn is te lang.
Waarom niet democratisch?
Ten eerste wordt de Koning niet door het volk gekozen.
Ten tweede zijn er elke vier jaar gemeenteraadsverkiezingen. Een nieuwe gemeenteraad zit daardoor automatisch nog twee jaar vast aan een burgemeester die zij mogelijk niet zelf zou hebben voorgedragen. Na de daaropvolgende raadsperiode van vier jaar herhaalt dit probleem zich. Dat maakt de termijn van zes jaar structureel te lang.
Ten derde komt er te veel macht terecht bij personen die niet rechtstreeks door het volk zijn gekozen, zoals de burgemeester, de hoofdofficier van justitie en de hoofdcommissaris van politie. Dat vinden wij ondemocratisch.
Ons voorstel:
Wij vinden dat de burgemeester rechtstreeks door het volk gekozen moet worden, voor maximaal twee termijnen van vier jaar, gelijk aan de zittingsduur van de gemeenteraad.
Daarnaast moet het volk per termijn, één keer per burgemeester, de mogelijkheid krijgen om via een referendum opnieuw een burgemeester te kiezen.
1. Lagere kosten van levensonderhoud / Betaalbaar Leven
Betaalbaar leven is geen luxe, maar kenmerk van de welvaartsmaatschappij.
De gemeente stapelt last na last op bewoners met belastingen, heffingen en tarieven. PvBL wil die spiraal doorbreken en gemeentelijke lasten verlagen, zodat wonen en leven in Amsterdam weer betaalbaar wordt voor gewone mensen.
10. Amsterdam wordt te druk / Demografie
De stad kan niet onbeperkt groeien zonder dat wonen, voorzieningen en leefbaarheid verder onder druk komen te staan. PvBL trapt op de rem: eerst betaalbare woningen, zorg, scholen en bereikbaarheid op orde, eventueel daarna pas verdere groei.
Bevolkingsgroei mag niet betekenen dat gezinnen, starters en ouderen worden verdrongen. Instroom van studenten en expats moet passen bij wat de stad aankan en mag niet op bewoners worden afgewenteld.
Sommige wijken dragen nu al te veel. PvBL kiest voor spreiding waar mogelijk, begrenzing waar nodig en handhaving op misbruik. Groei is geen doel. Leefbaarheid wel.
9. Bestuur afslanken
Minder bestuurslagen, meer echte inspraak.
Amsterdam is vastgelopen in overlegstructuren zonder macht. Stadsdeelcommissies en bewonerspanels vergaderen veel en kosten veel, maar hebben nauwelijks invloed. Dat is schijnparticipatie en daar wil PvBL vanaf en bespaart daarmee in één klap zomaar 6 tot 7 miljoen per jaar; een bedrag waarmee heel veel concrete oplossingen in uw buurt gerealiseerd kunnen worden.
PvBL kiest liever voor compacte wijkvertegenwoordiging. Minder mensen, minder vergaderen en meer focus op wat er écht speelt in de wijk. Geen politiek theater, maar duidelijke aanspreekpunten die signalen ophalen, prioriteiten stellen en opvolging afdwingen.
Bewoners krijgen inspraak via digitale wijkinspraak en vaste wijktafels, niet via eindeloze vergaderingen waar niets wordt besloten. Zo blijft betrokkenheid dichtbij, maar verdwijnen bureaucratie, verspilling en het gevoel dat inspraak toch niets uitmaakt.
Bestuur moet problemen oplossen, niet “wegvergaderen”. PvBL kiest voor eenvoud, duidelijkheid en invloed die er toe doet.
Voor de goede orde: PvBL is niet tegen de stadsdeelkantoren waar mensen terecht kunnen voor allerlei zaken die je bij de overheid moet regelen.
8. Kwetsbare groepen, racisme en discriminatie
PvBL is fel tegen racisme en discriminatie, in welke vorm dan ook. Dat geldt nadrukkelijk óók voor wat vaak wordt aangeduid als “positieve discriminatie”. Die term is misleidend. Discriminatie betekent mensen voortrekken of achterstellen op basis van kenmerken die er niet toe doen. Dat verandert niet doordat het met goede bedoelingen wordt verpakt.
Het rechtvaardigen van discriminatie onder het mom van inclusie is geen vooruitgang, maar een nieuwe vorm van ongelijkheid. Hoe goed de intenties ook mogen zijn, het resultaat is en blijft dat mensen niet gelijk worden behandeld. PvBL vindt dat onacceptabel.
Mensen moeten worden beoordeeld op wat zij kunnen en doen: kennis, kunde, ervaring en gedrag. Dat zijn de enige eerlijke criteria voor toegang tot functies, posities en kansen. PvBL wil daarom af van beleid waarin deze criteria worden weggedrukt ten gunste van afkomst, uiterlijk of seksuele geaardheid. Gelijke kansen vragen om gelijke behandeling, niet om nieuwe vormen van uitsluiting.
7. Afval & Ongedierte
Veel Amsterdammers zijn zeer ontevreden over de afvalhuishouding in hun stad. PvBL deelt die onvrede. Het is een smeerboel, een zooitje en een stad als Amsterdam onwaardig. De oorzaken liggen volgens PvBL vooral bij slap bestuur. Ook op dit dossier is het zittende college er niet in geslaagd de problemen aan te pakken, terwijl oplossingen vaak minder ingewikkeld zijn dan wordt voorgesteld.
Een belangrijke oorzaak is de invoering van statiegeld op blikjes. Hierdoor is het voor sommige mensen aantrekkelijk geworden om vuilnisbakken te doorzoeken, open te breken en om te keren. Afval dat netjes was weggegooid belandt alsnog op straat. Dat dit heeft geleid tot een sterke toename van ongedierte, zoals ratten, is inmiddels algemeen bekend.
Het zittende college weigert echter de oorzaak aan te pakken en verschuilt zich achter “landelijke wetgeving” die aanpassing onmogelijk zou maken. Op andere dossiers blijkt diezelfde landelijke wetgeving overigens geen onoverkomelijk bezwaar… In plaats van m.b.t. het “statiegeldprobleem” af te wijken van landelijk beleid is gekozen voor een andere “slimme” aanpak: het weghalen van vuilnisbakken… Alsof dat het probleem oplost…
Deze aanpak is de waanzin ten top en moet stoppen.
Daarnaast zijn er meer oorzaken die bijdragen aan de problemen. Radicalere vormen van vergroening bieden ratten extra mogelijkheden om holen te maken in plantenbakken, geveltuinen en boomspiegels. Ook is er te weinig of verkeerd gerichte handhaving en wordt het bewoners steeds moeilijker gemaakt om afval en grofvuil op een normale manier kwijt te kunnen. PvBL wil het afval- en ongediertebeleid daarom grondig anders aanpakken: praktisch, effectief en gericht op wat in de stad daadwerkelijk werkt.
6. Economie & Werkgelegenheid
Een sterke stad heeft een sterke lokale economie.
MKB
PvBL kiest voor ruimte voor het MKB in plaats van verstikkende regels. Minder bureaucratie, kortere wachttijden en lagere kosten voor vergunningen, leges en gemeentelijke heffingen zoals precario, reclamebelasting en afval- en reinigingsrechten. Grote ketens mogen geen monopolypositie krijgen daar dat ten koste gaat van kleinere lokale ondernemers.
Onderwijs
Onderwijs moet beter aansluiten op werk. PvBL stimuleert leerwerktrajecten, stages en om- en bijscholing, zodat jongeren en werkzoekenden sneller perspectief krijgen op werk.
Amsterdam staat open voor talent, maar vindt dat de internationalisering door is geschoten. Te veel kennis verdwijnt weer uit Nederland terwijl de stad achterblijft met woningdruk en overvolle opleidingen. PvBL wil vaker Nederlands als standaardtaal waar dat logisch is, instroomsturing m.b.t. opleidingen waar veel belangstelling voor is en bindende afspraken met onderwijsinstellingen over huisvesting. Zo voorkomen we kapitaalvernietiging, behouden we kennis voor Nederland en houden we onderwijs toegankelijk en wonen betaalbaar.
Van uitkering naar werk moet sneller en eenvoudiger. PvBL wil minder drempels, minder regels en betere begeleiding, zodat werken altijd loont en mensen niet vast blijven zitten in een uitkering.
5. Grenzen aan groen, klimaatmaatregelen en elektrificering
Onderhoud en restauratie van parken gaat voor op groen in de stad, als het aan PvBL ligt. Tot onze schrik hebben wij namelijk geconstateerd dat talloze parkeerplekken op de naast het Amstelpark gelegen Europaboulevard zijn opgeheven en de gemeente daar drastisch met vergroenen bezig is gegaan, terwijl het Amstelpark van verschillende restauraties en onderhoud moet afzien. PvBL vindt dit een typisch voorbeeld van de vele merkwaardige, niet te rijmen tegenstellingen in het huidige beleid..
Duurzaamheid is belangrijk, maar kent grenzen. Klimaatmaatregelen en elektrificering mogen niet leiden tot onbetaalbaar leven, ondernemen, wonen, verlies van woonruimte, verminderde bereikbaarheid of beperking van keuze- en bewegingsvrijheid van inwoners.
Helaas is dat tot dusverre wel het geval, met als gevolg dat in vrijheid leven steeds meer een luxe wordt en dat vindt PvBL een niet sociale en dus onacceptabele ontwikkeling die geremd moet worden. Bovendien zijn veel maatregelen technisch gewoon niet betrouwbaar en in de meeste gevallen ook niet uitvoerbaar met als gevolg langdurige onderbrekingen van de stroomvoorzieningen die weer leiden tot allerlei problemen als onveiligheid, het stilvallen van vervoer, betalingen, schades en zo voort.
4. Wonen heeft voorrang op verduurzaming.
Geen beleid dat ten koste gaat van woonzekerheid, betaalbaarheid of de sociale woningvoorraad. Geen sloop zonder één-op-één vervanging en geen huurverhogingen die bewoners uit hun woning drukken.
PvBL maakt langdurige verhuur weer aantrekkelijk met tijdelijke contracten van 6 tot 24 maanden, mét basisrechten en zonder stapeling. Daarna alleen een vast contract met volledige huurbescherming.
Mits veilig en verantwoord, maken we permanente bewoning van recreatiewoningen mogelijk. Voorrang op woningen wordt uitsluitend nog toegekend in geval van strikt medische indicatie.
2. Veiligheid op straat
Strengere handhaving op asociaal gedrag zoals het veroorzaken van geluidsoverlast, intimideren, vernielen, vervuilen, negeren van verkeersregels en ander gevaarlijk (grensoverschrijdend) gedrag in de openbare ruimte. In plaats van wegkijken en vergoelijken meer lik-op-stukbeleid, met duidelijke en harde sancties waar nodig.
3. Toegankelijkheid van de stad voor alle soorten verkeer
De stad moet bereikbaar blijven voor iedereen: voetgangers, fietsers, openbaar vervoer, motoren én auto’s. Geen onlogische afsluitingen zonder alternatieven, behoud van privacy en bereikbaarheid voor bewoners en werkverkeer en een eerlijkere benadering van automobilisten daar die veel bijdragen aan de inkomsten van de stad